Υποθέσεις

5407/2026 Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης (Ειδική Διαδικασία Περιουσιακών Διαφορών – Τμήμα Εργατικών Διαφορών)

Αντικείμενο υπόθεσης:

Καταγγελία σύμβασης εργασίας – Ανωτέρα Βία – Απαλλαγή από υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης απόλυσης – Πότε η αιφνίδια και βαριά ασθένεια του εργοδότη συνιστά λόγο ανωτέρας βίας που τον απαλλάσσει από την υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης σε περίπτωση καταγγελίας σύμβασης εργασίας – Αναγνώριση εγκυρότητας καταγγελίας σύμβασης εργασίας.

Σύντομο ιστορικό:

Ιδιοκτήτης ατομικής επιχείρησης, η οποία επί σειρά δεκαετιών δραστηριοποιείτο στον κλάδο αρτοποιίας – ζαχαροπλαστικής, αναγκάστηκε να παύσει οριστικά την λειτουργία της επιχειρήσεώς του, λόγω σοβαρών και αιφνίδιων προβλημάτων υγείας που αντιμετώπισε ο ίδιος. Τα ιατρικά αυτά προβλήματα αυτά καθιστούσαν αντικειμενικά αδύνατη τη συνέχιση της επαγγελματικής δραστηριότητας της επιχείρησης και υπό τις συνθήκες αυτές ο εργοδότης προέβη σε άτακτες καταγγελίες των συμβάσεων εργασίας των τριών εργαζομένων της επιχείρησης χωρίς την καταβολή της αποζημίωσης απολύσεως, επικαλούμενος το πραγματικό και λογιστικό κλείσιμο της επιχείρησης για τους ανωτέρω ιατρικούς λόγους ανωτέρας βίας.

Οι τέως εργαζόμενοι, άσκησαν αγωγή, αμφισβητώντας το κύρος των καταγγελιών και ζητώντας να αναγνωριστούν αυτές ως άκυρες. Ειδικότερα, ισχυρίστηκαν ότι η μη καταβολή αποζημίωσης απόλυσης καθιστά τις καταγγελίες παράνομες, ενώ περαιτέρω προέβαλαν τον ισχυρισμό περί καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος καταγγελίας, υποστηρίζοντας ότι δεν εξετάστηκαν ηπιότερα μέτρα πριν τη λύση των συμβάσεων.

Επιπλέον, προέβαλαν ισχυρισμούς περί πλαστογράφησης της υπογραφή του εργοδότη στα έντυπα καταγγελίας των συμβάσεων εργασίας του, ισχυριζόμενοι πως οι καταγγελίες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματική βούλησή του εργοδότη, ένεκα φυσικής και ιατρικής αδυναμίας του να επικοινωνήσει και υπογράψει τα έντυπα αυτών και κατ’ επέκταση αμφισβήτησαν και για τον ανωτέρω λόγο το κύρος των απολύσεών τους. Τέλος, αξίωσαν την καταβολή μισθών υπερημερίας για το χρονικό διάστημα που ακολούθησε την καταγγελία, αμοιβές για παράνομη υπερωριακή απασχόληση, υπερεργασία και επιδόματα αδειών καθώς και αποζημίωση για αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υποστήριξαν ότι είχαν υποστεί.

Διατακτικό Απόφασης:

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης απέρριψε τους ισχυρισμούς των εναγόντων – εργαζομένων και έκρινε πως οι καταγγελίες των συμβάσεων εργασίας τους ήταν έγκυρες και νόμιμες. Συγκεκριμένα, έκρινε ότι οι σχετικές δηλώσεις καταγγελίας  ανταποκρίνονταν στην πραγματική και ανόθευτη βούληση του εργοδότη, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς περί πλαστογράφησης της υπογραφής των εναγόντων. Παράλληλα, το Δικαστήριο έκρινε ότι η αιφνίδια και σοβαρή ασθένεια του εργοδότη συνιστά περίπτωση ανωτέρας βίας, η οποία και είχε ως αποτέλεσμα την οριστική παύση της λειτουργίας της επιχείρησης. Υπό το πρίσμα αυτό, έκρινε ότι δεν γεννάται υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης απόλυσης, καθώς η λύση των συμβάσεων δεν οφειλόταν σε επιχειρηματική επιλογή, αλλά σε εξαιρετικό και απρόβλεπτο γεγονός ανεξάρτητο της βούλησης του εργοδότη.